عمل پروستات | جراحی برداشتن پروستات (پروستاتکتومی)

عمل پروستات یا جراحی پروستات بسته به علت بیماری می‌تواند برای برداشتن بخشی از پروستات در مواردی مانند بزرگی خوش‌خیم پروستات (BPH)، یا برداشتن کامل غده در قالب پروستاتکتومی رادیکال برای برخی بیماران مبتلا به سرطان موضعی پروستات انجام شود؛ بنابراین نوع عمل به مرحله بیماری، اندازه پروستات، شدت علائم و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. در پروستاتکتومی رادیکال، پروستات و در صورت نیاز غدد لنفاوی اطراف آن برداشته می‌شوند و جراحی می‌تواند به روش باز، لاپاراسکوپی یا رباتیک انجام شود.

در حالی که برای بزرگی خوش‌خیم پروستات روش‌های آندوسکوپیک مانند TURP، لیزر PVP و HoLEP نیز کاربرد دارند. اهمیت انتخاب روش مناسب زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم پس از پروستاتکتومی رادیکال، طبق داده‌های راهنمای انجمن اورولوژی اروپا، حدود ۲۱.۳٪ از بیماران یک سال پس از جراحی رباتیک و ۲۰.۲٪ پس از جراحی باز درجاتی از بی‌اختیاری ادرار داشته‌اند و اختلال نعوظ نیز به‌ترتیب در ۷۰.۴٪ و ۷۴.۷٪ گزارش شده است؛ البته سن، عملکرد جنسی پیش از عمل و امکان حفظ اعصاب از عوامل مهم مؤثر بر این نتایج هستند.

اگر پزشک انجام عمل پروستات را برای شما مطرح کرده است، بهتر است تصمیم‌گیری درباره نوع جراحی و زمان انجام آن را به تعویق نیندازید؛ زیرا انتخاب روش مناسب به علت بیماری، مرحله آن و شرایط فردی شما بستگی دارد و می‌تواند بر روند بهبودی و عوارض احتمالی اثر بگذارد. همین حالا با مطب دکتر فرشاد نامداری تماس بگیرید تا شرایط شما زودتر بررسی و درباره گزینه‌های مناسب جراحی راهنمایی تخصصی دریافت کنید.

عمل پروستات چیست؟

عمل پروستات نوعی جراحی برای برداشتن بخشی یا تمام غده پروستات است که بسته به نوع بیماری، شدت آن و شرایط عمومی فرد با روش‌های مختلفی انجام می‌شود. جراحی پروستات می‌تواند برای درمان برخی از بیماری های پروستات مورد استفاده قرار گیرد؛ از جمله بزرگی خوش‌خیم پروستات و در شرایط مشخص، سرطان پروستات. بنابراین، انتخاب نوع جراحی به تشخیص دقیق بیماری و هدف درمان بستگی دارد.

در سرطان پروستات ممکن است هدف از جراحی، برداشتن کامل غده و بافت‌های درگیر باشد، در حالی که در برخی بیماری‌های غیرسرطانی، تنها بخشی از بافت پروستات که باعث انسداد مسیر ادرار شده است برداشته می‌شود. به همین دلیل، پیش از تصمیم‌گیری برای جراحی، باید نوع بیماری، میزان درگیری پروستات و وضعیت علائم بیمار به‌طور دقیق ارزیابی شود.

گزینه‌ های جراحی پروستات شامل جراحی پروستات با شدت تهاجمی کمتر که می‌ تواند با کمک تجهیزات روبوتیک و یا جراحی باز سنتی انجام شود.

پزشکان جراح و متخصصین اورولوژی حتی گاها از تکنیک‌ های آندوسکوپی پیشرفته برای رفع علائم بزرگی پروستات بدون نیاز به جراحی باز موارد استفاده می‌ کنند.که دوره نقاهت در این روش ها کوتاه تر است.

چه زمانی عمل پروستات لازم است؟

عمل پروستات زمانی مطرح می‌شود که علائم ناشی از بیماری پروستات به اندازه‌ای شدید یا پایدار باشند که درمان‌های دارویی و محافظه‌کارانه نتوانند کنترل مناسبی ایجاد کنند یا عوارضی مانند احتباس مکرر ادرار، عفونت‌های مکرر ادراری، سنگ مثانه، خونریزی قابل توجه ناشی از بزرگی پروستات یا آسیب به عملکرد دستگاه ادراری ایجاد شده باشد. در برخی بیماران مبتلا به بزرگی خوش‌خیم پروستات (BPH)، جراحی زمانی توصیه می‌شود که انسداد مسیر ادرار قابل توجه باشد یا علائم با درمان‌های قبلی به اندازه کافی برطرف نشده باشند. بنابراین، نیاز به جراحی پروستات صرفا بر اساس اندازه پروستات تعیین نمی‌شود و شدت علائم، میزان انسداد و وضعیت کلی بیمار نیز اهمیت دارد.

در بیماران مبتلا به سرطان پروستات، شرایط متفاوت است و ممکن است پروستاتکتومی رادیکال به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی بیماری موضعی مطرح شود. در این روش، هدف برداشتن کامل غده پروستات و در صورت نیاز بررسی یا برداشت غدد لنفاوی مرتبط است؛ در مقابل، بسیاری از جراحی‌های مربوط به BPH فقط با هدف برداشتن بافتی انجام می‌شوند که مسیر خروج ادرار را مسدود کرده است. انتخاب نوع عمل پروستات باید پس از بررسی مرحله بیماری، حجم پروستات، علائم ادراری، بیماری‌های زمینه‌ای، وضعیت عملکرد جنسی و انتظارات بیمار انجام شود.

انواع عمل پروستات برای بزرگی خوش‌خیم پروستات

در بزرگی خوش‌خیم پروستات (BPH) روش‌های جراحی مختلفی برای کاهش انسداد مسیر ادرار وجود دارد و همه بیماران به یک نوع جراحی نیاز ندارند. روش‌هایی مانند TURP، HoLEP، PVP و پروستاتکتومی ساده در کنار روش‌های جدیدتر مانند Aquablation، بسته به حجم پروستات و شرایط بیمار مورد استفاده قرار می‌گیرند.

راهنمای ۲۰۲۶ انجمن اورولوژی اروپا نیز درمان جراحی بزرگی پروستات را بر اساس رویکردهایی مانند برداشت بافت، انوکلیشن، تبخیر با لیزر و روش‌های ابلیشن دسته‌بندی می‌کند. انتخاب روش جراحی پروستات باید به‌صورت فردی انجام شود؛ زیرا اندازه پروستات، شدت علائم ادراری، بیماری‌های همراه، داروهای مصرفی، تمایل بیمار به حفظ عملکرد جنسی و تجربه جراح می‌توانند در انتخاب روش مؤثر باشند. بنابراین نمی‌توان یک روش را برای همه بیماران به‌عنوان بهترین عمل پروستات در نظر گرفت.

روش	کاربرد	نحوه انجام	نکته مهم
TURP	BPH متوسط تا شدید	از طریق مجرای ادرار	روش رایج و بدون برش پوستی
HoLEP	BPH، به‌ویژه پروستات بزرگ	لیزر هولمیوم	مناسب برای پروستات‌های بزرگ
PVP	BPH	تبخیر بافت با لیزر	کنترل مناسب خونریزی
پروستاتکتومی ساده	پروستات بسیار بزرگ	برداشت آدنوم	کل پروستات برداشته نمی‌شود
Aquablation	BPH در بیماران منتخب	جریان پرفشار آب	بدون انرژی حرارتی
روش‌های کم‌تهاجمی	BPH در بیماران منتخب	تکنیک‌های مختلف	انتخاب وابسته به شرایط بیمار

عمل TURP

عمل TURP یا برداشت پروستات از طریق مجرای ادرار، یکی از روش‌های شناخته‌شده جراحی پروستات برای درمان علائم متوسط تا شدید ناشی از انسداد خوش‌خیم پروستات است. در این روش، جراح بدون ایجاد برش پوستی، ابزار مخصوص را از طریق مجرای ادرار وارد می‌کند و قسمت‌هایی از بافت پروستات که باعث انسداد مسیر ادرار شده‌اند را برمی‌دارد. TURP به‌ویژه برای پروستات‌هایی با حجم متوسط کاربرد دارد و نوع دو قطبی یا تک‌قطبی آن بسته به شرایط بیمار و تجهیزات مرکز قابل استفاده است.

هدف از TURP، برداشتن کل غده پروستات نیست؛ بنابراین با پروستاتکتومی رادیکال که برای برخی بیماران مبتلا به سرطان پروستات انجام می‌شود تفاوت اساسی دارد. این عمل می‌تواند جریان ادرار را بهبود دهد و علائم ناشی از انسداد را کاهش دهد، اما مانند هر جراحی ممکن است با عوارضی مانند خونریزی، عفونت، تنگی مجرای ادرار و تغییرات انزال همراه باشد. انتخاب TURP باید بر اساس حجم پروستات، شدت علائم و شرایط فردی بیمار انجام شود.

عمل HoLEP

عمل HoLEP یا انوکلیشن پروستات با لیزر هولمیوم، یکی از روش‌های پیشرفته جراحی پروستات برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات است. در این تکنیک، جراح با استفاده از انرژی لیزر هولمیوم، بافت اضافی و انسدادکننده پروستات را از قسمت کپسولی جدا می‌کند و سپس بافت جداشده از طریق ابزار مخصوص خارج می‌شود. این روش به‌ویژه به دلیل قابلیت استفاده در پروستات‌های بزرگ مورد توجه قرار گرفته و در گروه روش‌های انوکلیشن قرار می‌گیرد.

در HoLEP برخلاف پروستاتکتومی رادیکال، هدف برداشتن کل غده پروستات نیست، بلکه بافت آدنوم و بخش‌هایی که موجب انسداد جریان ادرار شده‌اند خارج می‌شوند. این روش می‌تواند به بهبود جریان ادرار و کاهش علائم کمک کند و یکی از گزینه‌های مهم برای بیمارانی است که پروستات بزرگ دارند. انتخاب HoLEP نیز باید پس از بررسی حجم پروستات، شرایط بیمار و امکانات مرکز و تجربه جراح انجام شود.

عمل PVP با لیزر

عمل PVP با لیزر یا تبخیر فوتوسلکتیو پروستات، یکی دیگر از روش‌های کم‌تهاجمی جراحی پروستات برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات است. در این روش، انرژی لیزر برای تبخیر بافت اضافی پروستات استفاده می‌شود تا فضای بیشتری برای عبور ادرار ایجاد شود. این روش نیز مانند TURP با هدف برداشتن کل پروستات انجام نمی‌شود و بیشتر بر رفع بافتی تمرکز دارد که باعث انسداد مسیر ادرار شده است.

یکی از ویژگی‌های PVP، توانایی مناسب لیزر در کنترل خونریزی حین عمل است و در برخی بیماران می‌تواند جایگزینی برای TURP باشد. با این حال، انتخاب این روش به حجم پروستات، وضعیت بیمار، داروهای مصرفی و تجهیزات در دسترس بستگی دارد. بنابراین پیش از انجام عمل پروستات با لیزر باید شرایط فردی بیمار و مزایا و محدودیت‌های روش‌های مختلف توسط متخصص اورولوژی بررسی شود.

پروستاتکتومی ساده

پروستاتکتومی ساده برای بیمارانی در نظر گرفته می‌شود که دچار بزرگی قابل توجه پروستات و انسداد شدید مسیر ادرار هستند. برخلاف پروستاتکتومی رادیکال، در این جراحی کل غده پروستات برداشته نمی‌شود؛ بلکه بخش بزرگ‌شده و انسدادکننده یا همان آدنوم پروستات خارج می‌شود. این عمل می‌تواند به‌صورت باز یا در مراکز مجهز با روش لاپاراسکوپی و رباتیک انجام شود و بیشتر برای پروستات‌های بسیار بزرگ کاربرد دارد. در سال‌های اخیر، روش‌های کم‌تهاجمی‌تر انوکلیشن نیز برای پروستات‌های بزرگ توسعه یافته‌اند و در برخی شرایط می‌توانند جایگزین مناسبی برای پروستاتکتومی ساده باز باشند.

راهنمای ۲۰۲۶ EAU، پروستاتکتومی باز را به‌عنوان روشی مؤثر اما تهاجمی‌تر معرفی می‌کند و در نبود تجهیزات مناسب برای انوکلیشن آندوسکوپیک، آن را برای پروستات‌های بسیار بزرگ قابل استفاده می‌داند. بنابراین انتخاب این نوع جراحی پروستات باید بر اساس اندازه غده، شرایط بیمار و امکانات جراحی انجام شود.

عمل Aquablation Aquablation

یک روش نسبتا جدید برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات است که در آن از جریان پرفشار آب و هدایت تصویربرداری برای برداشت بافت اضافی پروستات استفاده می‌شود. برخلاف روش‌های لیزری، این تکنیک برای تخریب بافت از انرژی حرارتی استفاده نمی‌کند و با هدف ایجاد مسیر مناسب‌تر برای عبور ادرار انجام می‌شود. این روش در راهنمای ۲۰۲۶ EAU به‌عنوان یکی از گزینه‌های جراحی برای بیماران منتخب مبتلا به علائم متوسط تا شدید ناشی از انسداد خوش‌خیم پروستات مطرح شده است.

یکی از مواردی که در مطالعات Aquablation مورد توجه قرار گرفته، حفظ بهتر انزال در مقایسه با برخی روش‌های جراحی است؛ به همین دلیل می‌تواند برای بیمارانی که حفظ عملکرد انزال برایشان اهمیت دارد، مورد بررسی قرار گیرد. با این حال، Aquablation برای همه بیماران مناسب نیست و انتخاب آن باید بر اساس حجم پروستات، شدت علائم، شرایط فردی و دسترسی به تجهیزات و تیم دارای تجربه انجام شود.

سایر روش‌های کم‌تهاجمی در بیماران منتخب پروستات

علاوه بر روش‌های شناخته‌شده‌ای مانند TURP، HoLEP و PVP، گزینه‌های کم‌تهاجمی دیگری نیز برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات وجود دارند که در بیماران منتخب قابل بررسی هستند. از جمله این روش‌ها می‌توان به بالابر مجرای پروستات (Prostatic Urethral Lift یا PUL) و برخی تکنیک‌های جدید ابلیشن اشاره کرد. انتخاب این روش‌ها به اندازه و شکل پروستات، وجود یا عدم وجود لوب میانی، شدت علائم و هدف بیمار از درمان بستگی دارد.

برخی از روش‌های جدید هنوز به شواهد بیشتری برای تعیین جایگاه قطعی خود در درمان بزرگی پروستات نیاز دارند و ممکن است فقط در مراکز تخصصی یا برای بیماران خاص در دسترس باشند. بنابراین پیش از انتخاب یک عمل پروستات کم‌تهاجمی، بهتر است گزینه‌های موجود، میزان اثربخشی، احتمال نیاز به درمان مجدد و عوارض احتمالی با متخصص اورولوژی بررسی شود. در نهایت، مناسب‌ترین جراحی پروستات روشی است که با شرایط بالینی، حجم پروستات و اهداف درمانی بیمار بیشترین تناسب را داشته باشد.

عمل پروستات رادیکال روشی برای برداشتن کامل غده پروستات و در صورت نیاز غدد لنفاوی اطراف آن است که با هدف درمان سرطان محدود به پروستات انجام می‌شود. جراح می‌تواند این عمل را با تکنیک‌های مختلف انجام دهد و انتخاب روش مناسب، بخشی از برنامه‌ریزی کلی درمان پروستات محسوب می‌شود. به همین دلیل، پیش از تصمیم‌گیری درباره جراحی، لازم است مرحله بیماری و سایر عوامل مؤثر بر نتیجه درمان به‌طور دقیق ارزیابی شوند.

 

عوارض برداشتن پروستات

هر عمل پروستات علی‌ رغم مزایا و فوایدش می‌ تواند مخاطرات و عوارضی هم برای فرد جراحی شونده به همراه داشته باشد که به تفکیک هر عمل به آن می‌ پردازیم:

عوارض عمل پروستات به روش TURP

عوارض عمل پروستات به روش TURP می‌تواند شامل خونریزی، عفونت ادراری، سوزش و تکرر ادرار و به‌ندرت تنگی مجرای ادرار باشد. یکی از عوارض شایع‌تر این جراحی، تغییر در نحوه انزال است که معمولا به شکل انزال پس‌رونده دیده می‌شود.

عوارض عمل پروستات با لیزر HoLEP

در جراحی پروستات با روش HoLEP ممکن است بیمار برای مدتی دچار سوزش ادرار، تکرر ادرار یا بی‌اختیاری موقت شود. خونریزی، عفونت ادراری و تغییر در انزال نیز از عوارض احتمالی این روش هستند و احتمال بروز آن‌ها به شرایط بیمار و تجربه جراح بستگی دارد.

عوارض عمل پروستات با لیزر PVP

عوارض عمل پروستات با لیزر PVP معمولا شامل سوزش ادرار، تکرر ادرار و احساس فوریت در دفع ادرار در روزها یا هفته‌های ابتدایی است. خونریزی، عفونت ادراری، تنگی مجرای ادرار و تغییر در انزال نیز از عوارض احتمالی جراحی پروستات با این روش محسوب می‌شوند.

عوارض پروستاتکتومی ساده

در پروستاتکتومی ساده که بیشتر برای بزرگی شدید پروستات انجام می‌شود، احتمال بروز خونریزی، عفونت ادراری، بی‌اختیاری موقت ادرار و تنگی مجرای ادرار وجود دارد. تغییر در انزال نیز ممکن است رخ دهد؛ با این حال، در این روش کل پروستات برداشته نمی‌شود و با پروستاتکتومی رادیکال برای سرطان تفاوت دارد.

عوارض عمل پروستات با Aquablation

عوارض عمل پروستات با Aquablation می‌تواند شامل خونریزی، عفونت ادراری، سوزش یا تکرر ادرار و احتباس موقت ادرار باشد. تغییر در عملکرد جنسی و انزال نیز ممکن است رخ دهد، هرچند میزان بروز آن به شرایط فرد و نحوه انجام جراحی بستگی دارد.

عوارض روش‌های کم‌تهاجمی جراحی پروستات

روش‌های کم‌تهاجمی درمان بزرگی پروستات نیز کاملا بدون عارضه نیستند و می‌توانند باعث سوزش، تکرر یا فوریت ادرار، عفونت، خونریزی یا احتباس موقت ادرار شوند. نوع و احتمال عوارض جراحی پروستات در این روش‌ها به تکنیک انتخاب‌شده و شرایط بیمار بستگی دارد.

آمادگی برای عمل پروستات

قبل از جراحی پروستات، پزشک جراح ممکن است بخواهد آزمایشی را انجام دهد که از یک دید بصری برای بررسی داخل مجرای ادرار و مثانه استفاده می‌ کند (سیستوسکوپی). روش سیستوسکوپی به پزشک امکان می‌ دهد اندازه پروستات شما را بررسی کرده و سیستم ادراری شما را بررسی کند.

 

پزشک شما ممکن است بخواهد آزمایش‌ های دیگری مانند آزمایش خون یا آزمایش‌ هایی را برای اندازه‌ گیری خاص پروستات و اندازه‌ گیری جریان ادرار درخواست کند.

به جز انجام آزمایش‌ های مورد نیاز لازم است که دستورالعمل و راهنمایی‌ های پزشک خود را در مورد آنچه که باید قبل از درمان انجام دهید را رعایت کنید. در اینجا مواردی وجود دارد که باید با پزشک خود مشورت کنید:

1.دارو های مصرفی

دارو های شما در مورد هرگونه دارو یا مکمل‌ های بدون نسخه یا بدون نسخه که مصرف می‌ کنید به پزشک خود اطلاع دهید. این امر به ویژه در صورت مصرف دارو های رقیق کننده خون، مانند وارفارین (کومادین) یا قبل از انجام عمل پروستات استفاده از یک سری داروها مهم است.

دارو های کلوپیدوگرل (پلاویکس) و مسکن‌ های بدون نسخه مانند آسپرین، ایبوپروفن (ادویل، موترین IB، سایرین) یا ناپروکسن سدیم (Aleve، دیگران) از این نوع هستند. جراح شما ممکن است از شما بخواهد که مصرف دارو هایی که خطر خونریزی شما را افزایش می‌ دهند را چند روز قبل از جراحی پروستات متوقف کنید.

مطالعه بیشتر: برای کسب اطلاعات در خصوص علت بزرگ شدن پروستات چیست و علائم بزرگ شدن پروستات در مردان؟ کلیک کنید.

 

2.آلرژی یا واکنش‌ های دارویی

 در مورد هرگونه حساسیت یا واکنشی که قبلاً به دارو های مصرفی خود داشته‌ اید با گروه درمانی خود مشورت کنید.

3.ناشتا بودن قبل از جراحی پروستات

 احتمالاً پزشک از شما می‌ خواهد که بعد از نیمه شب چیزی نخورده یا ننوشید. صبح روز عمل جراحی پروستات، فقط دارو هایی را که پزشک به شما گفته است را با یک جرعه کوچک آب مصرف کنید.

4.آماده‌ سازی روده قبل از جراحی

 ممکن است از طرف گروه درمانی به شما یک کیت و دستورالعمل‌ هایی داده شود تا قبل از جراحی پروستات، با کمک تنقیه روده‌ هایتان را تخلیه کنید.

5.پوشاک و وسایل شخصی

برای جلوگیری از پوشیدن این موارد در زمان جراحی پروستات از قبل برنامه‌ ریزی کنید:

• جواهر
• عینک
• لنز های تماسی
• دندان مصنوعی

مراقبت‌ های بعد از جراحی پروستات

بعد از عمل پروستات چه اتفاقی می افتد؟ بعد از انجام جراحی پروستات و ریکاوری و به هوش آمدن می‌ توانید از پزشک خود بپرسید که چه مدت در بیمارستان خواهید بود. معمولاً چند روزی فرد جراحی شده (بسته به روش جراحی پروستات) در بیمارستان بستری خواهد بود .

 با تهاجمی بودن جراحی پروستات این زمان بیشتر و با کاهش شدت تهاجمی بودن آن این زمان کمتر می‌ شود. دیگر مراقبت و احتیاط‌ های لازم بعد از جراحی پروستات شامل موارد زیر می‌ باشد:

• همچنین شما باید از قبل هماهنگی لازم را برای زمان خروج از بیمارستان و بازگشت به خانه داشته باشید، زیرا نمی‌ توانید بلافاصله پس از جراحی رانندگی کنید. اگر در شهری غیر از شهر خودتان عمل جراحی انجام داده‌ اید شاید وجود یک همراه مفید باشد. اگر در خانه تنها هستید هم بودن عضوی از خانواده یا فامیل می‌ تواند در این زمینه مفید باشد.
• همچنین در مورد محدودیت‌ های فعالیت بعد از عمل پروستات، ممکن است تا چند هفته پس از جراحی پروستات نتوانید کار کرده یا فعالیت‌ های سنگین که می‌ توانند برای فرد جراحی شده خطرناک باشند را انجام دهید. در این زمینه باید از پزشک خود سؤال کنید که ممکن است به چه مدت زمان برای بهبودی و گذراندن دوره نقاهت نیاز داشته باشید.

سخن پایانی عمل پروستات

 این عمل از جمله اعمال جراحی مفید برای درمان بیماری‌ های پروستات به ویژه سرطان پروستات بدخیم می‌ باشد. عمل پروستات با کمک روش‌ های مدرن جراحی پروستات می‌ تواند منجر به کاهش درد و از دست دادن خون، کاهش ترومای بافتی، بستری کوتاه‌ تر در بیمارستان و دوره بهبودی سریع‌ تر نسبت به عمل به روش سنتی شود.

تقریبا چهار هفته پس از عمل جراحی، معمولاً می‌ توانید با محدودیت‌ های جزئی به فعالیت عادی و زندگی روزمره بازگردید.عمل ساده باعث تسکین طولانی‌ مدت علائم ادراری ناشی از بزرگ شدن پروستات می‌ شود. اگرچه این روش جراحی پروستات تهاجمی‌ ترین روش برای درمان بزرگی پروستات است .

اما عوارض جدی آن نادر است.اکثر مردانی که این روش جراحی پروستات را انجام می‌ دهند به طور کلی نیازی به درمان بعدی برای BPH ندارند.برای انجام عمل می‌ توان از تجارب درمانی بیماران قبلی بهره گرفت.

همچنین در این زمینه می‌ توان از تجارب جناب آقای دکتر فرشاد نامداری جراح و فوق تخصص کلیه و مجاری ادراری و ناباروری مردان با سابقه بیش از 15 سال جراحی موفق در این زمینه کمک گرفت.

دکتر فـرشاد نامداری، عضو هیئت‌ علمی دانشگاه علوم پزشکی و حائز رتبه دوم بورد کشوری تخصصی اورولوژی می‌ باشد. ایشان دانش‌ آموخته و دستیار ممتاز دانشکده علوم پزشکی تهران می‌ باشند. با بهره‌ گیری از دانش و تجربه ایشان می‌ توان به‌ خوبی از موفقیت جراحی پروستات اطمینان حاصل کرد.

سوالات متداول درباره عمل پروستات

۱. عمل پروستات برای چه بیماری‌هایی انجام می‌شود؟ عمل پروستات بیشتر برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات و در برخی بیماران مبتلا به سرطان موضعی پروستات انجام می‌شود. نوع جراحی به علت بیماری، شدت علائم و شرایط بیمار بستگی دارد.

۲. بهترین روش عمل پروستات کدام است؟ یک روش واحد برای همه بیماران وجود ندارد. TURP، HoLEP، PVP، Aquablation و پروستاتکتومی ساده بر اساس اندازه پروستات، شدت انسداد و شرایط بیمار انتخاب می‌شوند.

۳. آیا بعد از عمل پروستات بی‌اختیاری ادرار ایجاد می‌شود؟ بی‌اختیاری ادرار می‌تواند یکی از عوارض جراحی پروستات باشد، اما احتمال و شدت آن به نوع عمل، شرایط بیمار و به‌ویژه در پروستاتکتومی رادیکال به وضعیت اعصاب و عضلات کنترل‌کننده ادرار بستگی دارد.

۴. دوره نقاهت بعد از جراحی پروستات چقدر است؟ مدت دوره نقاهت به نوع جراحی پروستات و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. روش‌های آندوسکوپیک و کم‌تهاجمی معمولا دوره بازگشت به فعالیت کوتاه‌تری نسبت به جراحی‌های باز دارند.

۵. آیا عمل پروستات بر عملکرد جنسی تأثیر می‌گذارد؟ بله، برخی انواع جراحی پروستات می‌توانند بر نعوظ یا انزال تأثیر بگذارند. میزان این عوارض به نوع عمل، وضعیت جنسی پیش از جراحی و شرایط فردی بیمار بستگی دارد.

 

منابع:

 

https://www.mayoclinic.org/tests-procedures/prostatectomy/about/pac-20385198

https://www.healthline.com/health/prostate-surgery