اگر به دنبال پماد زگیل تناسلی هستید، باید بدانید که درمان دارویی تنها برای زگیلهای قابل مشاهده کاربرد دارد و ویروس HPV را از بدن حذف نمیکند. رایجترین داروهای موضعی شامل پودوفیلوتوکسین، ایمیکیمود (آلدارا) و سینکاتچین هستند که هر کدام با مکانیسم متفاوتی باعث از بین رفتن زگیل میشوند. مدت درمان بسته به نوع دارو متفاوت است؛ پودوفیلوتوکسین معمولا در دورههای ۳ روزه و حداکثر تا ۴ هفته، ایمیکیمود سه بار در هفته تا حدود ۸ تا ۱۶ هفته و سینکاتچین سه بار در روز تا حداکثر ۱۶ هفته استفاده میشود.
همچنین تریکلرواستیک اسید نیز از درمانهای موضعی مؤثر است، اما برخلاف سایر موارد باید توسط پزشک روی ضایعه استفاده شود. میزان موفقیت پماد زگیل تناسلی به نوع دارو، اندازه و تعداد زگیلها و وضعیت سیستم ایمنی فرد بستگی دارد. مطالعات نشان میدهد اثربخشی پودوفیلوتوکسین حدود ۴۵ تا ۷۷ درصد، ایمیکیمود حدود ۵۰ درصد یا بیشتر با نرخ عود پایینتر، سینکاتچین حدود ۵۸ درصد و تریکلرواستیک اسید حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد است.
اگر زگیلها به درمان دارویی پاسخ ندهند یا گسترده و مقاوم باشند، پزشک ممکن است روشهایی مانند کرایوتراپی (فریز زگیل)، لیزر یا سایر درمانهای تخریبی را برای درمان زگیل تناسلی پیشنهاد کند.
انواع پمادهای زگیل تناسلی و کاربرد آنها
درمان موضعی یکی از اولین گزینههای درمانی برای زگیل تناسلی است، اما همه پمادها عملکرد یکسانی ندارند. برخی از آنها مستقیما سلولهای زگیل را تخریب میکنند و برخی دیگر با تحریک سیستم ایمنی بدن، به حذف ضایعات کمک میکنند. انتخاب بهترین پماد زگیل تناسلی به محل ضایعه، تعداد زگیلها، وضعیت بارداری، قدرت سیستم ایمنی و تشخیص پزشک بستگی دارد.
| نام پماد یا محلول | نحوه عملکرد | مدت معمول درمان | میزان اثربخشی | نرخ عود تقریبی | نکته مهم |
|---|---|---|---|---|---|
| پودوفیلوتوکسین | تخریب مستقیم سلولهای زگیل | حداکثر ۴ هفته | ۴۵ تا ۷۷٪ | حدود ۳۸٪ | برای زگیلهای خارجی؛ در بارداری ممنوع |
| ایمیکیمود (Aldara) | تحریک سیستم ایمنی | ۸ تا ۱۶ هفته | حدود ۵۰٪ یا بیشتر | حدود ۱۳٪ | عود کمتر از بسیاری از درمانهای موضعی |
| سینکاتچین | عصاره چای سبز با اثر ضدویروسی و تعدیل ایمنی | تا ۱۶ هفته | حدود ۵۸٪ | ۶ تا ۹٪ | برای زگیلهای خارجی؛ ایمنی در بارداری مشخص نیست |
| تریکلرواستیک اسید (TCA) | سوزاندن و تخریب شیمیایی زگیل | ۲ تا ۵ ماه (توسط پزشک) | ۷۰ تا ۸۰٪ | حدود ۳۶٪ | باید فقط توسط پزشک استفاده شود |
پودوفیلوتوکسین (Podophyllotoxin)
پودوفیلوتوکسین یکی از رایجترین داروهای موضعی برای درمان زگیل تناسلی خارجی است که با نامهای تجاری مانند Wartec نیز شناخته میشود. این دارو با تخریب سلولهای آلوده، باعث خشک شدن و از بین رفتن تدریجی زگیل میشود و معمولا برای ضایعات کوچک و محدود تجویز میشود. این ژل یا کرم معمولا به مدت ۳ روز متوالی روی زگیل استفاده شده و سپس ۴ روز مصرف آن قطع میشود.
این چرخه میتواند تا ۴ هفته ادامه یابد. میزان موفقیت درمان حدود ۴۵ تا ۷۷ درصد است، اما حدود ۳۸ درصد از بیماران ممکن است پس از درمان دوباره دچار عود زگیل شوند. استفاده از این دارو در دوران بارداری توصیه نمیشود.
ایمیکیمود (Imiquimod)
ایمیکیمود که بیشتر با نام تجاری آلدارا (Aldara) شناخته میشود، برخلاف پودوفیلوتوکسین مستقیما زگیل را از بین نمیبرد؛ بلکه با فعال کردن سیستم ایمنی بدن، به بدن کمک میکند تا سلولهای آلوده به HPV را شناسایی و حذف کند. به همین دلیل، این دارو اثر پایدارتری نسبت به برخی درمانهای تخریبی دارد.
این کرم معمولا سه بار در هفته روی زگیلهای خارجی استفاده میشود و پس از ۶ تا ۸ ساعت باید شسته شود. طول درمان بسته به پاسخ بیمار بین ۸ تا ۱۶ هفته است. نرخ عود این دارو حدود ۱۳ درصد گزارش شده که نسبت به بسیاری از درمانهای موضعی کمتر است، هرچند در طول درمان ممکن است قرمزی، سوزش یا التهاب پوست ایجاد شود.
سینکاتچین (Sinecatechins)
سینکاتچین یک پماد گیاهی تهیهشده از عصاره چای سبز است که علاوه بر خواص ضدالتهابی، به تقویت پاسخ ایمنی بدن در برابر ویروس HPV نیز کمک میکند. این دارو برای درمان زگیلهای تناسلی خارجی در افرادی که سیستم ایمنی مناسبی دارند، مورد استفاده قرار میگیرد. این پماد باید سه بار در روز روی زگیلها مالیده شود و درمان میتواند تا ۱۶ هفته ادامه یابد.
میزان موفقیت آن حدود ۵۸ درصد بوده و نرخ عود بین ۶ تا ۹ درصد گزارش شده است. قرمزی، خارش، سوزش و درد خفیف از عوارض شایع این دارو هستند و ایمنی آن در دوران بارداری هنوز بهطور کامل اثبات نشده است.
تریکلرواستیک اسید (Trichloroacetic Acid یا TCA)
تریکلرواستیک اسید (TCA) در واقع یک کرم خانگی نیست، بلکه یک محلول شیمیایی است که توسط پزشک روی زگیل تناسلی استفاده میشود. این ماده با ایجاد سوختگی کنترلشده، بافت زگیل را تخریب کرده و به مرور باعث جدا شدن آن از پوست میشود. درمان معمولا به چند جلسه نیاز دارد و ممکن است طی ۲ تا ۵ ماه انجام شود.
میزان موفقیت TCA حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد است، اما احتمال عود آن نیز حدود ۳۶ درصد گزارش شده است. یکی از مزایای مهم این روش، امکان استفاده از آن در دوران بارداری تحت نظر پزشک است، زیرا جذب سیستمیک بسیار ناچیزی دارد.
بهترین پماد زگیل تناسلی کدام یک است؟
در واقع بهترین پماد زگیل تناسلی وجود ندارد که برای همه بیماران مناسب باشد. انتخاب داروی مناسب به عواملی مانند اندازه و تعداد زگیلها، محل ایجاد ضایعات، وضعیت سیستم ایمنی، بارداری و سابقه عود بیماری بستگی دارد. به همین دلیل، پزشک پس از معاینه، مناسبترین درمان را برای هر فرد انتخاب میکند.
به طور کلی، پودوفیلوتوکسین برای زگیلهای کوچک و خارجی گزینه مناسبی است و دوره درمان کوتاهتری دارد. ایمیکیمود (آلدارا) اگرچه به زمان بیشتری برای اثرگذاری نیاز دارد، اما با تحریک سیستم ایمنی، احتمال عود کمتری نسبت به بسیاری از درمانهای موضعی دارد. سینکاتچین نیز یک گزینه گیاهی برای زگیلهای خارجی محسوب میشود و تریکلرواستیک اسید (TCA) در مطب پزشک و بهویژه در برخی شرایط مانند بارداری قابل استفاده است.
نکته مهم این است که هیچیک از این پمادها ویروس HPV را از بدن حذف نمیکنند و تنها زگیلهای قابل مشاهده را درمان میکنند. به همین دلیل، حتی پس از درمان موفق نیز احتمال عود زگیل وجود دارد و پیگیری منظم با پزشک اهمیت زیادی دارد. اگر پس از ۴ تا ۱۶ هفته درمان دارویی، زگیلها از بین نرفتند، بزرگتر شدند یا تعداد آنها افزایش یافت، معمولا ادامه مصرف پماد توصیه نمیشود.
در این شرایط، روشهایی مانند کرایوتراپی (فریز زگیل تناسلی)، الکتروکوتر یا لیزر، اثربخشی بیشتری دارند و میتوانند ضایعات مقاوم به درمان دارویی را با سرعت بیشتری از بین ببرند. بنابراین، بهترین نتیجه زمانی حاصل میشود که نوع درمان بر اساس نظر پزشک و شرایط هر بیمار انتخاب شود، نه صرفا بر اساس نام یک پماد.
در صورت موثر نبودن پماد زگیل تناسلی درمان چیست؟
در صورت موثر نبودن پماد زگیل تناسلی، پزشک از کرایوتراپی، لیزر و جراحی برای درمان زگیل تناسلی استفاده می کند.
کرایوتراپی زگیل تناسلی
سرما درمانی (کرایوتراپی) شامل انجماد بافت غیرطبیعی زگیل با استفاده از یک عامل خنک کننده مانند نیتروژن است. این روش منجر به یک پاسخ بدنی می شود که به موجب آن بدن شما سلول های تخریب شده را پاک می کند. این درمان برای چندین زگیل کوچک روی فرج که در ناحیه کوچکی رشد می کنند مؤثرتر است.
نرخ پاکسازی این روش بین ۷۹ الی ۸۸ درصد در سه درمان اول است. کرایوتراپی معمولاً زمانی استفاده می شود که درمان موضعی شکست خورده باشد، یا اگر بیماران بدانند که نمی توانند از پمادهای موضعی استفاده کنند.
در طول قرار ملاقات خود، یک پزشک و یک همراه حضور خواهند داشت. شما باید ناحیه آسیب دیده را در معرض دید قرار دهید و ملزم به درآوردن لباس زیر خواهید بود، اما به شما یک روپوش یا پوشش داده می شود، مانند زمانی که برای آزمایش اسمیر یا سایر قرار ملاقات های زنانه به پزشک مراجعه می کنید.
سپس پزشک با استفاده از یک اپلیکاتور با نوک پنبه یا دستگاهی به نام کرایوپروب، نیتروژن مایع را به مدت ۱۰ تا ۲۰ ثانیه روی زگیل ها و اطراف آن اعمال می کند. گاهی برای دیدن بهتر پوست از ذره بین استفاده می شود. سپس به بافت اجازه داده می شود تا به دمای عادی بازگردد و در صورت نیاز دوباره منجمد می شود. فرکانس چرخه های انجماد و ذوب به اندازه و ضخامت زگیل ها بستگی دارد.
نیتروژن ممکن است باعث احساس سوزش یا سوزش در طول درمان شود، اما بهبودی باید بین ۱ تا ۳ هفته رخ دهد. ممکن است مقداری تورم یا درد ایجاد شود و در این مدت بافت مرده معمولاً از بین میرود.
بعد از کرایوتراپی زگیل تناسلی
پس از درمان، می توانید به طور معمول به دوش گرفتن ادامه دهید، اما اطراف ناحیه آسیب دیده را به شدت اسکراب نکنید و بهتر است تا زمانی که ناحیه تحت درمان بهبود نیافته و درد از بین نرفته است، از مقاربت جنسی خودداری کنید. اگر کرایوتراپی در واژن انجام داده اید، باید به جای تامپون از نوار بهداشتی استفاده کنید و تا زمان بهبودی واژن، معمولا در عرض ۲ الی ۳ هفته، از نزدیکی کردن و دوش گرفتن خودداری کنید. کرایوتراپی را می توان با خیال راحت در دوران بارداری استفاده کرد.
الکتروکوتر زگیل تناسلی
کوتر الکتریکی استفاده از جریان های الکتریکی برای سوزاندن و از بین بردن زگیل ها است. سپس زگیل با خراش دادن بافت مرده برداشته می شود. این تکنیک برای زگیلهای کوچک روی فرج، عموماً در بیمارانی که زگیلهای کمی دارند، استفاده میشود و برای زگیلهای بزرگ استفاده نمیشود، زیرا میتواند منجر به ایجاد اسکار دائمی شود. این روش یک درمان بسیار مؤثر است و نرخ پاکسازی آن ۹۴٪ در شش هفته پس از درمان میباشد.
جراحی زگیل تناسلی
جراحی یکی از قدیمی ترین روش های درمانی برای از بین بردن زگیل تناسلی است. این روش شامل برداشتن بافت زگیل با چاقوی جراحی است و با نرخ پاکسازی ۷۲٪ همراه است. اکنون دیگر جراحی برای از بین بردن زگیل منسوخ شده است، اما برای زگیل های بسیار بزرگی که به عنوان مثال مجاری ادرار را مسدود می کنند، یا برای زگیل هایی که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهند، مناسب است.
جراحی لیزری زگیل تناسلی
از جراحی لیزری برای زگیل های بزرگتر استفاده می شود که به دلیل محل زگیل ها با روش های دیگر قابل درمان نیستند. لیزر بافت آسیب دیده را با نرخ پاکسازی بین ۲۳ تا ۵۲ درصد تبخیر می کند و به طور کلی این درمان برای بیماران مبتلا به سرکوب سیستم ایمنی یا زنان باردار مناسب است که به اسید تری کلرواستیک یا کرایوتراپی پاسخ نمی دهند. جراحی لیزری برای این منظور اغلب استفاده نمی شود زیرا برای استفاده از تجهیزات نیاز به آموزش خاصی دارد و یک روش گران قیمت و پیچیده است.
